Skip to main content
သုဇာတာဇာတ်တော်
ဇာတ် ၅၄၇
315

သုဇာတာဇာတ်တော်

Buddha24Catukkanipāta
နားထောင်ရန်
သုဇာတာဇာတ်တော်သည် နိပါတ်တော်လာ ၃၁၅ ပဉ္စနိပါတ်တွင် ပါဝင်သော ဇာတ်တော်တစ်ပုဒ် ဖြစ်သည်။ ရှေးအခါက ဗာရာဏသီပြည်တွင် ဘုရားအလောင်းတော်သည် ဝေဿန္ဒရာမင်းသားအဖြစ် အသက်ရှင်တော်မူစဉ် ကာလဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်၌ ဘုရားရှင် မပေါ်ထွန်းသေးသော်လည်း နတ်ဗြဟ္မာများနှင့် လူအများတို့သည် မင်းသား၏ ကျေးဇူးဂုဏ်နှင့် စွန်းကားသော ပါရမီတော်များအကြောင်းကို ချီးကျူးပြောဆိုလျက် ရှိကြကုန်၏။ ထိုမင်းသားကား ပညာရှိမင်းတရားကြီးဖြစ်သော သဉ္ဇယမင်းတရားကြီး၏ သားတော်အဖြစ် ဖွားမြင်တော်မူသည်။ မင်းကြီးသည် ဆယ်ပါးသော တရားနှင့် အညီ ပြည်သူတို့ကို မင်းပြုအုပ်ချုပ်တော်မူသည်။ မိဖုရားကား အလွန်အဆင်းလှပြီး သနားကြင်နာတတ်သော မဒ္ဒီဒေဝီ ဖြစ်သည်။ သားတော်မှာ ဝေဠုဝုန်မင်းသားနှင့် သမီးတော်မှာ မဒ္ဒီမင်းသမီးတို့ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုအခါ ဗာရာဏသီပြည်၌ အလွန်ခေါင်းပါးသော အချိန်ကာလ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ မိုးမရွာ၊ သစ်ပင်ပန်းမန်များ ညှိုးနွမ်းခြောက်သွေ့ကုန်သည်။ ပြည်သူပြည်သားတို့မှာ အစာရေစာ ပြတ်လတ်၍ ပူဆွေးသောက ရောက်ကုန်သည်။ မင်းကြီးသည် ပြည်သူတို့၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို မြင်တော်မူ၍ စိတ်တော်မသက်သာ။ ထို့ကြောင့် ပြည်သူတို့၏ စိတ်ဆင်းရဲကို ဖြေဖျောက်ရန် နည်းလမ်းကို ရှာတော်မူသည်။ ထိုအခါ သုဇာတာ အမည်ရှိသော သူဌေးသမီးတစ်ဦး ရှိသည်။ သူဌေးသမီးကား အလွန်ကြွယ်ဝချမ်းသာပြီး မေတ္တာစိတ် ထက်သန်သူ ဖြစ်သည်။ သူဌေးသမီးသည် မိုးမရွာ၍ ပြည်သူတို့ ခေါင်းပါးဆင်းရဲကြသည်ကို မြင်တော်မူ၍ စိတ်တော်မသက်သာ။ ထို့ကြောင့် မိမိ၏ စည်းစိမ်ဥစ္စာကို စွန့်လွှတ်၍ အလှူပေးရန် စိတ်ကူးတော်မူသည်။ သူဌေးသမီးသည် အိမ်တော်သို့ ပြန်လည်ကာ မိဘများအား မိမိ၏ အကြံအစည်ကို လျှောက်ထားသည်။ မိဘများကား သမီးဖြစ်သူ၏ စိတ်ဓာတ်ကို သိတော်မူ၍ သဘောတူညီကြသည်။ ထို့နောက် သူဌေးသမီးသည် အလှူမဏ္ဍပ်ကြီးကို ဆောက်လုပ်၍ အလှူကို စတင်ပေးသည်။ မနက်ဖြန် မနက်တွင်ကား မနက်စာကို အလှူပေးမည်ဟု ကြေညာသည်။ ထိုအချိန်တွင် ဘုရားအလောင်းတော် ဝေဿန္ဒရာမင်းသားသည် ပါရမီတော်များကို ဖြည့်ကျဉ်းတော်မူရန် အလို့ငှာ အလှူပေးခြင်းကို အလွန်နှစ်သက်တော်မူသည်။ မင်းသားသည် သူဌေးသမီး၏ အလှူဒါနကို ကြားသိတော်မူ၍ အလွန်ဝမ်းမြောက်တော်မူသည်။ ထို့ကြောင့် မင်းသားသည် သူဌေးသမီးထံသို့ အလှူခံရန် ကြွတော်မူသည်။ မင်းသားသည် သူဌေးသမီးထံသို့ ရောက်ရှိတော်မူ၍ မိမိအား အလှူပေးရန် တောင်းပန်သည်။ သူဌေးသမီးကား မင်းသားအား မြင်တော်မူ၍ အလွန်ကြည်ညိုသည်။ ထို့ကြောင့် မင်းသားအား ကြည်ကြည်သာသာ အလှူကို ပေးလှူတော်မူသည်။ မင်းသားသည် သူဌေးသမီး၏ အလှူကို ခံယူတော်မူ၍ ဝမ်းမြောက်တော်မူသည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ သူဌေးသမီးသည် အလှူဒါနကို အစဉ်အမြဲ ပေးလှူတော်မူသည်။ ထို့ကြောင့် ပြည်သူပြည်သားတို့မှာ ခေါင်းပါးဆင်းရဲမှုမှ ကင်းလွတ်၍ ချမ်းသာသုခ ရရှိကြကုန်သည်။ ဘုရားအလောင်းတော် ဝေဿန္ဒရာမင်းသားလည်း ပါရမီတော်များကို ဖြည့်ကျဉ်းတော်မူ၍ နောက်ဆုံး၌ ဘုရားဖြစ်တော်မူသည်။ **ဤဇာတ်တော်၏ အဆုံးအမကား** အလှူဒါနသည် အလွန်မြတ်သော ကောင်းမှု ဖြစ်သည်။ အလှူဒါနပြုခြင်းဖြင့် ကိုယ်ကျင့်တရားကို မြှင့်တင်နိုင်ပြီး ကိုယ်ကျင့်သီလကို စောင့်ထိန်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ အလှူဒါနသည် ကိုယ်ကျင့်သီလကို စောင့်ထိန်းရုံသာမက ကိုယ်ကျင့်တရားကိုလည်း မြှင့်တင်ပေးသည်။ ကိုယ်ကျင့်သီလကို စောင့်ထိန်းခြင်းဖြင့် ကိုယ်ကျင့်တရားကို မြှင့်တင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် အလှူဒါနပြုခြင်းဖြင့် ပင် ကိုယ်ကျင့်သီလကို စောင့်ထိန်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ အလှူဒါနသည် ကိုယ်ကျင့်သီလကို စောင့်ထိန်းရုံသာမက ကိုယ်ကျင့်တရားကိုလည်း မြှင့်တင်ပေးသည်။ ကိုယ်ကျင့်သီလကို စောင့်ထိန်းခြင်းဖြင့် ကိုယ်ကျင့်တရားကို မြှင့်တင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် အလှူဒါနပြုခြင်းဖြင့်လည်း ကိုယ်ကျင့်သီလကို စောင့်ထိန်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ အလှူဒါနသည် ကိုယ်ကျင့်သီလကို စောင့်ထိန်းရုံသာမက ကိုယ်ကျင့်တရားကိုလည်း မြှင့်တင်ပေးသည်။ ကိုယ်ကျင့်သီလကို စောင့်ထိန်းခြင်းဖြင့် ကိုယ်ကျင့်တရားကို မြှင့်တင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် အလှူဒါနပြုခြင်းဖြင့်လည်း ကိုယ်ကျင့်သီလကို စောင့်ထိန်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ အလှူဒါနသည် ကိုယ်ကျင့်သီလကို စောင့်ထိန်းရုံသာမက ကိုယ်ကျင့်တရားကိုလည်း မြှင့်တင်ပေးသည်။ ကိုယ်ကျင့်သီလကို စောင့်ထိန်းခြင်းဖြင့် ကိုယ်ကျင့်တရားကို မြှင့်တင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် အလှူဒါနပြုခြင်းဖြင့်လည်း ကိုယ်ကျင့်သီလကို စောင့်ထိန်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ အလှူဒါနသည် ကိုယ်ကျင့်သီလကို စောင့်ထိန်းရုံသာမက ကိုယ်ကျင့်တရားကိုလည်း မြှင့်တင်ပေးသည်။ ကိုယ်ကျင့်သီလကို စောင့်ထိန်းခြင်းဖြင့် ကိုယ်ကျင့်တရားကို မြှင့်တင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် အလှူဒါနပြုခြင်းဖြင့်လည်း ကိုယ်ကျင့်သီလကို စောင့်ထိန်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ အလှူဒါနပြုခြင်းဖြင့် မိမိကိုယ်တိုင် ချမ်းသာသုခကို ရရှိနိုင်သကဲ့သို့ အခြားသူများ၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကိုလည်း ကယ်တင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် လူတိုင်းသည် အလှူဒါနကို မမေ့မလျော့ ပြုလုပ်သင့်ကြသည်။

— In-Article Ad —

💡သင်ခန်းစာ

အကြောင်းတရားသည် အကျိုးတရားကို ဖြစ်စေ၏။ မနာလိုစိတ်နှင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုသည် ဆင်းရဲဒုက္ခကို ပေးတတ်၏။ စိတ်ကောင်း စေတနာနှင့် ပညာအတတ်သည် ကောင်းကျိုးချမ်းသာကို ပေးတတ်၏။

ပါရမီ: သစ္စာ

— Ad Space (728x90) —

စိတ်ဝင်စားဖွယ် ဇာတ်များ

မေခလာဒေဝီဇာတ်
303Catukkanipāta

မေခလာဒေဝီဇာတ်

မေခလာဒေဝီဇာတ် ကာ...

💡 အမှန်တရားကို အမြဲတမ်း လက်ကိုင်ထားရမည်။ အပြစ်မရှိသူကို အပြစ်မတင်သင့်။

သံကုကၠဳလဇာတ္ (The Iron Crow Jataka)
191Dukanipāta

သံကုကၠဳလဇာတ္ (The Iron Crow Jataka)

သံကုကၠဳလဇာတ္ ရှေးလွန်လေသောအခါ ကာသိတိုင်း ပဒေသာမင်း မင်းပြုအုပ်ချုပ်သော ဝေရဉ္ဇမြို့၌ ထေရ်အမည်ခံ ပုဏ္ဏ...

💡 မာန်မာနကြီးခြင်းသည် အန္တရာယ်သို့ ဦးတည်စေသည်။

သမုဒ္ဒရာမင်းနှင့် ပုဏ္ဏား
229Dukanipāta

သမုဒ္ဒရာမင်းနှင့် ပုဏ္ဏား

သမုဒ္ဒရာမင်းနှင့် ပုဏ္ဏားမြတ်စွာဘုရားသခင်သည် သာဝတ္ထိပြည်၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ်၊ သမ...

💡 ကရုဏာတရားနှင့် ကျေးဇူးသိတတ်သော စိတ်သည် အလွန်အဖိုးတန်သည်။

မျောက် နှင့် သစ်သီး
249Dukanipāta

မျောက် နှင့် သစ်သီး

မျောက်နှင့်သစ်သီး ရှေးရှေးတုန်းက၊ သာသနာတော်ထွန်းကားခါစ အခါတုန်းက မဟုတ်၊ သို့သော် လူတို့၏ အသိဉာဏ်သည်...

💡 စေတနာနှင့် ဉာဏ်ပညာသည် အခက်အခဲများကို ကျော်လွှားနိုင်ရန်နှင့် အောင်မြင်မှု ရရှိရန် အဓိက အကျဆုံး ဖြစ်သည်။ ခေါင်းဆောင်ကောင်းတစ်ဦးသည် မိမိ၏ အပေါင်းအသင်းတို့ကို ဂရုစိုက်၊ အားပေးပြီး၊ အတူတကွ အားထုတ်လျှင် မည်သည့် ရည်မှန်းချက်ကို မဆို အောင်မြင်နိုင်ကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။

မုဒြက-အၫၨက-ဇာတ်
280Tikanipāta

မုဒြက-အၫၨက-ဇာတ်

မုဒြက-အၫၨက-ဇာတ်ရှေးရှေးအခါက သာဝတ္ထိပြည်၌ မင်းပြုတော်မူသော ဘုရင်တစ်ပါးသည် အလွန်မင်းဆိုးမင်းညစ်တစ်ပါး ...

💡 အမှန်တရားနှင့် ဉာဏ်ပညာသည် မတရားမှုကို အနိုင်ယူနိုင်သည်။

မဟာဥတ္တရဇာတ်တော်
182Dukanipāta

မဟာဥတ္တရဇာတ်တော်

ဤဇာတ်တော်သည် ဘုရားရှင်၏ အတိတ်ဘဝကအကြောင်းကို ဟောကြားတော်မူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ရှေးအခါက ကာသိတိုင်း၊ ကောသ...

💡 အတိတ်က ပြုခဲ့သော ကံတရားသည် ကောင်းသည်ဖြစ်စေ၊ ဆိုးသည်ဖြစ်စေ ယခုဘဝတွင် အကျိုးဆက်အဖြစ် ခံစားရမြဲဖြစ်ပါသည်။ အရာတစ်ခုကို အလွန်အကျွံ စွဲလမ်းခြင်းသည် ဆင်းရဲဒုက္ခကိုသာ ပေးစွမ်းပါသည်။ တဏှာရာဂကို ထိန်းချုပ်တတ်ခြင်းသည် ငြိမ်းချမ်းသာယာမှုကို ပေးစွမ်းပါသည်။

— Multiplex Ad —

ဤဝဘ်ဆိုက်သည် သင့်အတွေ့အကြုံကို ပိုမိုကောင်းမွန်စေရန်၊ လမ်းကြောင်းခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာရန်နှင့် ဆက်စပ်ကြော်ငြာများပြသရန် ကွတ်ကီးများကို အသုံးပြုပါသည်။ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာမူဝါဒ